The Curious Incident of the Dog in the Night-Time

อ่านบน kindle e-book reader จบได้สักเดือนแล้ว  เพิ่งได้เขียน เป็นนิยายเล่าเรื่องของเด็กออทิสติกคนหนึ่ง  เกือบทั้งเรื่องเราจะอ่านหนังสือที่ตัวเอกคนนี้เขียนอีกที  ค้นหามือฆาตกรรมหมา  มีหลายเรื่องที่ผมเคยเป็นเหมือนกัน  แต่โตขึ้นก็ไม่เป็นอีก เช่น

• ไม่ชื้อของร้านที่ไม่เคยซื้อมาก่อน
• ไม่คุยกับคนแปลกหน้า
• ไม่ชอบไปไหนที่ไม่เคยไป
• ถ้าของใช้ส่วนตัวผมขยับเขยื้อนหรือผิดปกตินิดนึงผมจะไม่ใช้  เช่น แปรงสีฟันขยับที่ ผมจะไม่แปรงอีกนอกจากหาอันใหม่ แกะกล่อง
• อยากให้คนตายหมดโลกเหลือตัวคนเดียว

ชอบเรื่องการใช้หลักเหตุผลของตัวเอก  บางเรื่องก็งมงายแต่ตัวเอกยอมรับว่างมงายเหมือนกัน  อ่านจบแล้วทำให้เข้าใจระบบความคิดตัวเองมากขึ้น มีเหตุผลมากขึ้น การกระทำบางอย่างของตัวเอกก็สามารถตอบคำถามแนว Philosoraptor บางอย่างได้ด้วย  เช่นคำถามว่า "ถ้าเราไม่พูดคุยกับคนแปลกหน้า  แล้วเราจะรู้จักเพื่อนใหม่ ๆ ได้อย่างไร"  ตัวเอกก็แสดงให้เห็น

นิยายเรื่องนี้ทำตลาดวรรณกรรมเด็กด้วย ส่วนตัวคิดว่าไม่เหมาะให้เด็กอ่านเพราะมี dark side เหมือนกัน เช่นแม่ตัวเอกเลี้ยงลูกเหนื่อย  ทิ้งลูกและหนีตามไปอยู่กับสามีของบ้านตรงข้าม  ไม่ได้หย่าแต่ทิ้งคู่ของตัวเองไปทั้งคู่  พออยู่ด้วยกันกับคู่ใหม่ไม่ได้ก็ทิ้งคู่ใหม่กลับมาซะเฉย ๆ  เข้าใจว่าในโลกตะวันตกอาจเป็นเรื่องปกติ แต่ผม conservative ในเรื่องนี้  ไม่อยากให้เป็นเรื่องปกติ และไม่อยากให้เด็ก ๆ รอบตัวรู้สึกเป็นเรื่องปกติไปด้วย